Türk Telekom Videofon, eğlencelireklamlarıyla kullanıcıların ilgisini çekiyor. Ancak sunduğu hizmetleri biraz daha detaylı incelediğinizde, Cem Yılmaz’ı unutup bu kararınızdan vazgeçebilecek konuma gelebilirsiniz.

An itibarı ile ceptelefonlarından bile görüntülü görüşme imkanı (3G) bulunmazken, Türk Telekom’un yerli çalışanlarla gerçekleştirdiği bu başarısını gölgelemek gibi bir niyetimizin olmadığını, servisi ilk duyuran ve Videofon’u ilk inceleyen site olduğumuzu hatırlatır, kullanıcıların çok daha iyi şartlarda bu hizmeti kullanması için bu eleştirileri okurlarımızla paylaştığımızı bildiririz.

Akıllarda soru işareti bırakan bazı hususlar.

1 – İnternet Olması Gerekiyor
Videofon kullanmanız için sabit hattınızın olması yeterli değil. Bir de internet bağlantınızın olması gerekiyor. Yapılan videolu görüşmeler, internet üzerinden veri transferi ile gerçekleşiyor. Tıpkı MSN üzerinden yapılan videolu görüşme gibi. Tek fark, bilgisayarınıza ihtiyacınız yok.

2 – Sabit Ücret
Cihazı sahip olmak için aylık 29 YTL sabit ücret ödemeniz gerekiyor. İnternet bağlantınızın da olması gerektiğini yazmıştık. Bir sabit ücret de (En az 29 YTL) internet bağlantısı için ödüyorsunuz. En kötü şartlarda, bu cihazı kullanmak için yaklaşık 60 YTL sadece sabit ücret cebinizden çıkıyor.

3 – İnternet Yavaşlayacak
Videolu görüşme yaparken dakikada ortalama 1.125 Mbyte veri transferi gerçekleşiyor. ADSL hattında dakikada 1 MB’lık upload ve download işlemi, sizi web sitelerini gezemez hale getirecektir.

4 – Kota Sorunu
Videofon hizmeti için bilgi almak istediğinizde, Türk Telekom’un resmi web sitesindeki sıkça sorulan sorular (S.S.S.) bölümünde bu kota sorununa değinilmiş. Dakikada 1.125 MB gerçekleşen veri indirme işlemi, kotanızdan harcandığı söyleniyor.

Telefon ile müşteri hizmetlerini aradığımızda ise bu veri transferinin kotadan yenmediği bildiriliyor. Eğer kotadan harcanıyorsa, 3000 dakika ücretsiz videolu görüşme gerçekleştiğinde 4 GB kotalı ADSL hesabı olan bir kullanıcı, internete hiç girmediği halde 3,5 GB kotasından harcamış olacak.

5 – Yurtdışını Arayamıyorsunuz
Kurulan sistem, kapalı devre gibi çalışıyor. Yani siz, Almanya’da görüntülü telefona sahip olan akrabanızla videolu görüşme gerçekleştiremiyorsunuz.

6 – Spam Yağmuru
Görüntülü telefona sahip olduğunuzda, sizi reklam yağmuruna tutmak isteyen firmalar olacaktır. Sözleşmede, bu hat üzerinden reklam almak istemiyorum gibi bir seçenek maalesef mevcut değil. TV reklamlarının bile gelen bir telefon üzerine ekranınızda oynadığını görmeniz an meselesi.

7 – Yetersiz Cihaz Seçeneği
Evlerde ve iş yerlerinde kullanılan kablosuz telefonlarda olduğu gibi bu ürün için şu anda piyasada çok fazla seçenek bulunmuyor. Olan seçenekler de çok pahalı ve ödenen paranın hakkını veremeyecek nitelikteler.
8 – Intranet Desteği Yok
Şirketiniz var ve her masaya bu telefondan aldınız diyelim. Çalışanlar, önceden olduğu gibi birbirlerini dahili hat üzerinden aradıkları zaman ücretsiz görüşmeleri videolu olarak gerçekleştiremeyecekler.

9 – Görüntü Kalitesi
Telefon üzerinden yapılan görüşmelerin kalitesi, kullanıcıları memnun etmeyebilir. Bunun dışında, o anda internet hattınız meşgulse, videolu görüşmenizde de ses ve görüntü gecikmeleri gibi problemler yaşayabilirsiniz

10 – Güvenlik
Evde daha önceden sabit telefonları açabilecek kadar küçük yaşta olan çocukların, görüntülü telefonları kullanırken kötü amaçlı kişiler tarafından maddi manevi zarar görmemeleri, yapılan görüşmelerin kolayca kaydedilmesi gibi güvenlik konularında çok net açıklamalar henüz bulunmuyor.

Türkiye de diğer Avrupa ülkeleri kriterlerine uygun olarak,bazı uygulamalar başlattı. Bunlardan biri de sigara yasakları.

Sigara yasakları bazı yerlerde çok güzel yürürken, bazı yerlerde hiç te iyi olmuyor.

Artık açık havada yanınızdan geçen her sigara tiryakisi iç rahatlığıyla sigarasını yanından geçenin yüzüne doğru üflemekte bir sakınca görmüyor.

Bugün oturduğum apartmandan sadece bir iki bina uzaktaki kırtasiyeciye gitmek zorundaydım.

Kapıdan dışarı çıktığımda, apartman merdiven boşluğu ,koridor acaip bir duman altındaydı. Fena halde sigara kokuyordu.

Sigaranın zararına inananlar artık kendi evleri kokmasın diye evden çıkar çıkmaz hemen bir sigara yakıyorlar.

Bu nedenle apartman girişi rahatsız edici şekilde sigara kokuyordu. Dışarı çıktığımda ise, alt kattaki kuaför dükkanının önündeki ufak yer de adeta dumanaltı olmuş, kesif bir sigara kokusu sarmıştı sokağın o kısmını.

İki adım yukarda kırtasiyecinin yanı ufak bir dükkan, dışarı  birkaç masa koymuş, esnaf rahatça kahve içebilsin, yemek yiyebilsin diye.

Esnaf boş olduğu her anda orada oturuyor, sigarasını da içiyor. açık havaysa açık hava, serbestse serbest.

Ama açık hava da olsa duman hemen dağılmıyor ve etraf sigara kokuyor basbayağı..

Bakkalın önü de öyle.. Kurukahvecinin de…Artık hava da sigara kokusu var. tam tersine hani reklamlar var.

Hani ” dumansız hayat oh ne rahat “  falan diye. Ama bence bu doğru değil. Sigara dumanı da kontrolsuz egsoz gazı gibi salınıyor  ve açık hava basbayağı etkileniyor.

Sigara içen arkadaşlar sözüm size değil tabi…

Selamlar…

Türkiye’de bin 300 adet yerel gazete varmış, bu vesileyle öğrendik. Bunun hiç değilse yarısı gerçek anlamda gazetecilik kaygısıyla çıkıyorsa, halkın sorunlarını kamuoyuna aktarıyorsa bu yeterlidir.

Geri kalanların belli bir amaçla çıkması, şantaj ve tehdit unsuru olmaları, karanlık işlerini gizleme amacı gütmeleri, gerçek gazetecilik yapanların da ümüğünün sıkılmasını gerektirmez. Gerektirse bu yaygın basında daha çirkin halde var.

Bin 300 gazetede mecburi olarak istihdam edilen ve sigortası ödenen 6 basın mensubu var. Altıyla bin 300 gazeteyi çarpınca 7 bin 800 kişi eder.

Buna bizim gibi hiçbir menfaat beklemeden yazı yazanları da eklerseniz bu sayı 15 bini bulur. Yine bundan etkilenen gazete sahipleri, aileleri ve yakınlarıyla doğrudan 20 bin kişinin etkileneceği bir alan…

Ve tabii ki “doğru haber” alma hakkı bulunan milyonlar.

Yerel basın çok zor şartlarda görev yapıyor.

Halk “beğendiği” gazeteyi parayla almıyor, hem de 10 kuruşa…

Okur, özellikle aradığı yazarın yazdığı gazeteye para verme gereği duymuyor.

Reklam verenler sadaka verircesine sıkı pazarlıkla piyasayı düşürerek ve ücretini ödeyene kadar da insanı bıktırırcasına bir davranışın içine giriyor.

Geriye kalansa ihale ilanlarından alınacak ücret.

Çoğu maaş, sigorta, stopaj, KDV’ye gitmesine rağmen…

Gerçek gazetecilik yapanlar, mesleğini tehdit ve şantaj aracı olarak kullanmayanların meslek sevdası, kenti sevmeleri, daha yaşanılır bir yer oluşturma gayretleri, duyarlı topluma doğru yeni adımlar atılma amacı her şeyi örter ve çok az bir kârla gazete çıkarmaya devam ederler.

Bu aslında ayakta alkışlanacak bir durumdur.

Hiçbir mesleğin bu kadar özverili olduğunu sanmıyorum.

Gazeteler yazarlara ücret ödeyemez, ödese de bu çay parasını geçmez. Buna rağmen birçok düşman edinen, mahkemelerde sürünen, laf yiyen, fişlenen yazarlar doğru bildiklerini yazmaya devam eder.

Hem de meslektaşlarının milyon dolarlık transferlerini görüp iç geçire geçire…

Ve yerel basına ihale ilanı yasağı geliyormuş…

Sıkıysa bunu ulusal basına yapın.

Kaldı ki, yerel basında istisnalar hariç holding gazetesi yok, arkasında siyasi güç olan, oluk gibi paraların aktığı bir yer değil. Siz neredeyse tek gelir kaynağı olan ihale ilanlarını keserseniz bu gazetelerin kapanacağını da biliyorsunuz demektir.

Göz ardı edilen bir başka yönse yerel gazetelerin çoğunluğunun vatanını, milletini seven sağduyulu insanlardan oluştuğu. Bu şekilde sesi kesilen yerel basın, sesi kesilen halkla eşdeğerdir.

Bu tasarıda iyi niyet aramıyorum. Bunun altından hangi çapanoğlu çıkacak bilmiyorum ama halkın sesini kesmek ne ülkeye bir fayda sağlar, ne hükümete, ne devlete, ne de kurumlara…

Mümtaz’er Türköne’nin söylediği bir söz vardı; “Sonuçta ne olur diye soruluyor, olacağı bir şey yok. Ne olacaksa halkın dediği olacak. Halk ne isterse o olur.”

Ama bunun için de halkın basınına sahip çıkması gerekir.

Düşünün bir haftada gelebilecek son noktaya gelen bir ilişkinin temelinden söz edebilir miyiz?  Erkek yada kız bir haftada bir dolu şeyi yaşadıktan sonra birbirimize ne kadar güvenebilirsiniz. Evlendiğinizi düşünelim hiç düşünmeyecek misiniz biz bir haftada neler yaşadık acaba başkasıyla da olur mu bunlar diye.. El ele tutuşmalar öpüşmeler hatta cafedeler de sevişmeler bunlara karşı filan değilim iki yetişkinin kararıdır istekleridir. Benim karşı olduğum karşındakini tanımadan her şeyin çok çabuk olması cıvıklaşması ilişkilerin… Her şeyin böyle hızlı olması bir temel kurulmaması beraberinde ayrılıkları da getiriyor tabi.. Yanlış anlaşılmasın günümüzde tüm ilişkiler böyle demiyorum bizim yaşadığımızdan daha doğru ilişkiler yaşayanlar da var tabii birbirine saygılı, hareketleri ölçülü evlenene kadar her şeyi belli bir sınırda  götüren gençleri de görüyorum bunların evlilikleri de örnek oluyor her şeyiyle.  

          Özetle şunu diyorum; biraz daha hareketlerimize dikkat etsek kendimize ve karşımızdakine saygı duysak…  Kız olsun erkek olsun bazı ihtiyaçlar için değil de geleceğe dönük ölçülü ilişkiler kursak… Her şeyi biraz zamana yaysak bazı isteklerimizi karşımızdakini iyice tanıdıktan sonra veya evlilikten sonraya bıraksak… Ailemizden birine yapılmamasını istediğimiz hareketleri karşımızdakine yapmasak…  ilişkilerimizi yalanlardan arındırsak… Hepinize sağlıklı ilişkiler dilerim.

Dünya tarihinde benzeri olan, ancak yaşandığında kitaplara, ansiklopedilere altın harflerle girecek türden bir galibiyetti.

Maça, oluşturulabilecek en mantıklı kadrolardan bir tanesi ile çıktık. Çift ön libero, sağda Tuncay, solda Arda ileride Nihat ve nokta forvet Semih. Savunma hattı ise Galatasaray geri dörtlüsünün Sabri yerine Hamitli versiyonu idi.

Rakip ise oyun planını 2.02’lik dev cüsseli Koller’in yapacağı servisler ve vuracağı kafa şutları üzerine inşa etmişti. Çok açık görünmesine karşın, gol, göz göre göre geldi. 1-0 geri düştük.

Gariptir, bu mantıklı kadro hiçbir varlık gösteremiyordu.

Yine rezilleri oynuyorduk ilk devre.

İkinci yarıya ilginç bir değişiklik ile başladık. Zaten sızamadığımız Çek savunmasının arasından bir de Semih eksiliyordu ve yerine sağ kanada takviye Sabri giriyordu.

Top bizde daha fazla, üstelik rakip yarısahada görünmeye başlamışsa da pozisyon üretemiyorduk. Zira bu dakikalarda skandalvari bir şekilde 10 kişi iken ikinci golü yedik. 4. hakemin Terim-Erkasap azarını yerken yüzünde oluşan ifade de bunun kanıtı idi.

Artık demoralize olabilmemiz an meselesi idi. İki golün de asist sahibi Slonko bu dakikalarda sağdan bir orta kesti, direkten dönen topa müdahale edemeyen Emre Aşık’ı, kafasına hafif bir darbe alan Polak da takip edince 3-0 geri düşmekten kurtulduk.

Kırılma anının çatlağı bu dakikada belirmişti. Arda’nın metrelerce koşup avuta giden topu Cech’e yetiştirmesi, Tuncay’ın sahayı enlemesine katederek yan hakemin kırılan bayrağını yenilemesi, biz bu işin henüz peşini bırakmadık mesajını verdiği dakikalardı. Terminatör Servet’in her türlü darbeye karşın dağ gibi ayakta kalışı da fitili tutuşturan ateş için rüzgarı pompalıyordu.

Daha sonra, maçın başından itibaren eksikliğini çektiğimiz lider oyuncu pozisyonuna henüz çok genç yaşında Arda soyundu.

Tam bir lokomotif görevi üstlendi. Hem de arkasına vagonları takmadan, bizzat vagonların arkasına geçip onları ateşleyerek.

Bu dakikalarda Serie A’nın savunma hattını kırabilmek için ayağa sert ve tek toplarla hareket etmemiz icap ediyordu. Öyle de oldu, Hamit’in sağ açıktan önüne açılan topu harika çevirdi ve Arda harika bir vuruşla durumu 2-1’e getirdi.

Çatlak bir kırığa dönüşmüş, fay hattı iyiden iyiye çatırdıyordu.

Çek savunmasının sol tarafını delik deşik ettiğimiz dakikalarda, yine Hamit’ten harika bir orta geldi. Topun kavisine yağmurun verdiği kayganlık ve Cech’in de şansızlığı eklenince, turnuvanın suskun yıldızı kroşeyi indirip durumu 2-2’ye getirdi.

Artık Çekler abandone olmuşlardı. Sadece sahada varlıklarından haberdar gibilerdi, ne yaptıklarını, ne yapmaları gerektiğini bilmiyorlardı.

Kırık büyüyor, deprem geliyorum diyordu. O arada nakavt için tek bir hamle gerekiyordu.

Tuncay mükemmel indirdi, yine Hamit sahneye çıktı, üçüncü asistini de harika bir ara pası ile yaptı ve Nihat’ın muhteşem aparkatı Çek kalesinin çatalına çarpıp ağlara giderken Cech’in kaskını da kafasından fırlatıyordu.

Direkten çizginin içine düşen top, Türkiye’ye zaferi getirirken Çeklerin beyinde şimşekleri çakıyordu. Deprem etkisi yapan bu gol, belki de Çek takımının sonraki bir aydaki uykularını almakla kalmıyor, ekollerinin prestijini de yerlebir ediyordu.

Böylesine bir mücadeleden sonra kemeri beline takan Türkiye için ise, artık final hiç de flu görünmüyordu.

2.    Bu süre zarfında evin hanımı sessizce ve televizyon odası dışında ev işlerini sürdürebilir,

3.    Her maçtan evvel televizyon koltuğu yanına bir kasa soğuk bira konacaktır.

4.    Maç esnasında hanımın televizyonun bulunduğu odada ikamet etmesi yasaktır. Bira ve çerez takviyesi yapılabilir,

5.    15 dakikalık devre boyunca hanıma oda bakım hakkı (kül tablosu boşaltmak, boş şişeleri dolusuyla değiştirmek v.b.) tanınmıştır,

Kağıt hışırdatmak ve sözlü iletişim yasaktır. 

6. Maçtan en az 30 dakika evvel erkeğe sevgiyle hazırlanmış bir yemek sunulacaktır.

Erkeğin maç konsantrasyonunu bozmamak için bu süre içinde de çene kapalı tutulacaktır,

7.    Avrupa şampiyonası boyunca üreme faaliyetlerine yönelik her türlü hareket yasaklanmıştır. Yine, erkeği bu yönde teşvik edebilecek kıyafetler de taşınmıyacaktır. Anılan aktiviteler şampiyona boyunca 23.45′ten (maç uzatma ve penaltılara kaldıysa 01.30′dan) itibaren ve maç erkeğin memnuniyetine mazhar olacak şekilde bitti ise, gerçekleştirilebilir.

8.    Hanımın ev bütçesi yeterliyse kendisine küçük bir TV cihazı alarak diğer odada yaprak dökümü ve benzeri ağlamaklı dizileri seyredebilir. Bu süre zarfında erkeğe karşı yukardaki yükümlülüklerini aksatmıyacaktır. Evet hanımlar, eğer bu asgari davranış kurallarına uyarsanız, biz de 

a)     Biraları etrafa saçmamaya

b)     Antrenör kabini (yani televizyon koltuğumuz) nin 10 metre civarını çerez kabuklarıyla bulamamaya

       c)      Madde 6′daki yemeği yerken devamlı olarak annemizin enfes yemekleri üzerine laf sarfetmemeye çalışacağız.

Not.: Bu yazıyı tanıdığınız bütün erkeklere (haklarını öğrenmeleri için) ve bütün hanımlara (görevlerini öğrenmeleri için) postalayın lütfen.. Boşanma davalarından sorumlu değiliz

Bu gün TV kanallarından birin de;

Şöyle bir alt yazı dikkatimi çekti.
” Kendime ait üç dairem , bir jipim, üç arsam ,iki maaşım var” diyen bu bayan kendine eş arıyor.
İki evlilik yapmış .Bu bayan türbanlı ve hacca gitmiş ve eş aramaya TV ye çıkmış.
Sadece şu an düşündüklerimi hemen  sizinle paylaşmak istiyorum.
Öyle bir zamandayız ki , fikirlerimiz, görüşlerimiz , yazdıklarımız bazıları tarafından uygun bulunmuyor.
Ve işte bende her zaman var olan  fakat , Gunceliz’de yazmaya başladıktan sonra bunları  dile getirmeye başladığımı farkettim.
Çoğu şeyi  farklı eleştirmeye hatta kıyaslamaya başladım.. Şunu da biliyorum  insancıl bir tepki bu.

Bir yakınımızın  ölümü hele hele babamızın ölümü  bizler için çok önemlidir. Acı verir, dile getirmek bizi çok üzer .
 Bu hacca gitmiş bayan aynen şöyle diyor;Babamı kaybettim  ve bana miras kaldı.
 Gülümsüyor. Babasını kaybetmesi ona zenginlik kazandırmış.
Güç kazandırmış. Maddi güç. Maneviyat denilen duygu yok olmuş. Aradığı özellikler aynı maddi güce sahip bir erkek.
Bu sonradan kazanılmış güç bu bayanın kendisine güven getirmiş. Kendince dini görevlerini tamamen yerine getirdiğine inanıyor ama parasal güç ağır basıp ,  belki de üçüncü hakkı olduğu inandığı üçüncü eşini arıyor.

Şimdi gelelim dile getirmek istediğim kendi düşüncelerime ,
Doğru ya da yanlış düşünebilirim.
Belki de çoğumuzun çalıştığı ortamlarda ve  bir takım sohbetlerde rastaladığımız konulardan biri .
 Çalıştığım ortam kılık kıyafet yönetmeliğinin uygulanması gereken bir ortam ve bu yönetmeliğe farklı maddeler eklemiş bazı kesimlerin bol olduğu bir ortam. Dikkat ettikleri ,yönetmeliğe uygun mu giyiniyor? özel yaşantısı nasıl? falan gibi takipler….

Kendi gizemli hayatlarında neler oluyor, neler yaşanıyor bizlerin bilme şansı yok. Ama bizler
yaşantımızı o kadar açık ve net yaşıyoruz ki görmemelerine imkan yok. Şeffaf bir görüntü sergileyen bizler görüşlerimizi söylerken fısıldayarak değil, bağırarak söylüyoruz. Bizler ve onlar diye ayırmak ne kadar yanlış olsada bu ayırımı bizler yapmadık.
Demek istediğim ve izlenimlerimin  sonucunda yaşanan bazı hayatlar ve getirilen bir takım kısıtlamaların dışa vurumu bir çoğunda içlerinde kalan ,yaşamak istedikleri, hayal ettikleri hayatları grçekleştirme çabası içine girmeleri ve geç kalınmış bir  davranışı sergiler ikende dozajı artırmaları. Yani birden yapılan açılım ve atılımın çok gürültülü olduğu.

Bir de kendi yaşantıma ve benim gibi düşünen çevreme bakıyorum, aşırı olan bir durum yok. Standart bir hayat.  Nasıl geldiysek  öyle devam ediyoruz.Hiç bir zaman  Kısıtlanmadığımız için bundan sonraki davranışlarımızın ölçüsü belli ve hayatımızda atlama , sıçrama yok.

Şöyle  bitirmek istiyorum.

Kınamak değil benim düşüncem,  türbanlıda bir bayan , başı açık olanda bir bayan.

Bir türbanlı bayanda çok aşırı makyaj yapıyor, başı açık olanda,

Kendine eş bulmak için  TV ye çıkmakta ve mal varlığını ortaya sunmakta sakınca görmeyen bayanda türbanlı olabiliyor, başı açık olanda,

Peki farklılık ner de?  bir bilen varsa söylesin , tek fark saçlarmı??

Tele kulak, AKPARTİ, Kapatılacak mı? Kapatılmayacak mı? Banker kast elli’nin intiharı sonrası geride bıraktığı Mektuplar vb konularla ülke gündemi meşgul edilirken ülkede açlık sınırında yaşamak zorunda olan veya bırakılan milyonlarca insanın hali ne olacak diyen kimsecikler yok maalesef.

Ülkemizin içinde bulunduğu ekonomik tablo hiçte iç açıcı değil ve ülkede yoksul insan Sayısı Hızla artmakta bu olumsuzluğu yakinen hisseden illerin başında da Adıyaman geliyor.

 Hayat Şartları o kadar ağırlaşmış ki kimsenin kaldıracak gücü yok. Objektif bir şekilde çevreme Yaklaştığımda bunları rahatlıkla görebiliyorum. Herkesin içinde olduğu büyük bir borç batağı Her gün işini kaybeden insanlar,çekini senedini ödeyemeyen ve iflasın eşiğine gelen ESNAF Köyde yapacak hiçbir şeyi kalmayan ve kentlere bilinçsizce  göç eden çiftçiler  en acısı da  Evine ekmek getiremediği için evini terk eden aile Reislilerinin artan sayısı.         

Yoksulluğu kimse istemez ve aklı başında hiç kimse yoksulluğa gönül razısıyla katlanmaz. Ne var ki yoksulluk sosyal bir vakıa olarak hep var olmuş ve pençesine düşen insanları ölesiye kıvrandırmıştır.

Peki  neden her geçen gün daha da yoksullaşıyoruz? Ülkemiz üretimden aciz bir ülkemi?

Tabi ki değil ama son Yıllarda izlenen politik vakalar bizi üreten toplum olmaktan çıkarıp tüketen ve dışa bağımlı bir toplum haline getirdi.Buna  yürürlükte olan sistemin  gelir dağılımının son derece bozan bir yapıya sahip olması da eklenince yoksul sayısında ki artış Kaçınılmaz bir hale gelmiştir.

Devletin ve hükümetlerin bu insanlara bakış açısı da”Ne halleri varsa görsünler” şekline gelmiştir adeta.

Peki bütün bu olumsuzluklar İçinde ne yapacak bu insanlar? Kiralık katil mi olacaklar? Çek senet mafyasının adamı mı olacaklar? Misyonerlerin yardımlarıyla geçinip dinlerini mi değiştirecekler? Bütün bu yanlış işleri yapmasınlar ve hatta bütün bu yanlış işlerin yanına bile yanaşmasınlar diyecek olursanız, söyler misiniz, yoksul insanlar, kimseye muhtaç olmadan yaşayabilmek için ne yapmalılardır öyleyse?

Tabi ki devletin olması gereken yardımlarına ihtiyaçları vardır devlet aç olanı doyurmaya çıplak olanı giydirmeye evsiz olanı ev sahibi yapmaya okumak isteyeni, okutmaya mecburdur. Sosyal devlet anlayışı da bunu gerektirmiyor mu?

Böyle güçlü bir devletin var olabilmesi için ülkede çıkan veya kaldırılan yasaların belli bir zümreye Hitap etmemesi ve bu zümrenin devletin içinden ve yönetiminden elinin çektirilmesi devleti hortumlamalarının engellenmesi gerekmektedir. Bu sürece dur Diyen birileri çıkmadığı takdirde Afrika’nın herhangi bir ülkesi olacağımız günler çokta uzak değil.